Kolejnym, wydawałoby się bezdyskusyjnym, kosztem utrzymania dziecka, który może mieć wpływ na wysokość alimentów, są koszty leczenia, diagnostyki i terapii. W praktyce sądowej również te wydatki mogą jednak wymagać szczegółowego uzasadnienia i udokumentowania.

Jednym z pierwszych pytań, jakie może paść ze strony sądu, jest:

„Dlaczego dziecko nie korzysta z publicznej opieki medycznej na NFZ?”

Dlatego samo przedstawienie rachunków czy faktur za prywatne wizyty nie zawsze będzie wystarczające. Należy przede wszystkim wykazać, dlaczego ponoszenie tych kosztów jest uzasadnione potrzebami dziecka.

Prywatna opieka medyczna a alimenty

Jeżeli dziecko korzysta z prywatnej opieki medycznej, warto dokładnie wyjaśnić, dlaczego rodzic zdecydował się na takie rozwiązanie.

Pakiet medyczny – Luxmed, Medicover, PZU

W przypadku korzystania z prywatnego pakietu medycznego, np. Luxmed, Medicover czy PZU, warto wskazać, dlaczego miesięczny abonament jest rozwiązaniem uzasadnionym i korzystnym z punktu widzenia potrzeb dziecka.

Można przedstawić między innymi:

• wysokość miesięcznego abonamentu,
• zakres świadczeń objętych pakietem,
• dostępność specjalistów,
• terminy wizyt w ramach NFZ,
• częstotliwość korzystania przez dziecko z konsultacji i badań,
• koszty, jakie należałoby ponieść dodatkowo przy korzystaniu wyłącznie z publicznej służby zdrowia.

Warto więc pokazać, czy w konkretnej sytuacji abonament rzeczywiście ogranicza wydatki na leczenie, czy też zapewnia dziecku dostęp do specjalistów w terminach odpowiadających jego potrzebom.

Prywatni lekarze i specjaliści

Podobnie należy podejść do wydatków związanych z prywatnymi wizytami lekarskimi.

Jeżeli dziecko od dłuższego czasu pozostaje pod opieką konkretnego specjalisty, warto wykazać:

• od jak dawna lekarz prowadzi dziecko,
• jak często odbywają się wizyty,
• jakie są koszty leczenia,
• jakie są terminy wizyt w ramach NFZ,
• czy istnieje możliwość uzyskania podobnej opieki w publicznej placówce,
• czy zmiana lekarza mogłaby negatywnie wpłynąć na ciągłość leczenia.

Ma to szczególne znaczenie w przypadku dzieci wymagających indywidualnego podejścia lub specjalnego wsparcia. Czasami dziecko, zwłaszcza w przypadku określonych trudności rozwojowych, może nie współpracować z każdym specjalistą. W takiej sytuacji istotne może być wykazanie, że wybrany lekarz lub terapeuta zna dziecko, jego potrzeby oraz dotychczasowy przebieg leczenia.

Stopa życiowa rodziców a koszty leczenia dziecka

Jednym z istotnych argumentów może być również stopa życiowa rodziców.

Jeżeli rodzice sami korzystają z prywatnej opieki medycznej, może to stanowić dodatkowy element uzasadniający korzystanie z podobnej formy leczenia przez dziecko.

Nie oznacza to jednak, że tylko zamożni rodzice mogą ponosić wydatki na prywatne leczenie dziecka. Również w mniej zamożnych rodzinach mogą pojawić się sytuacje, w których konieczne jest wygospodarowanie znacznych środków na diagnostykę, leczenie czy terapię.

W takim przypadku szczególnie ważne jest przedstawienie sądowi, z czego wynika konieczność ponoszenia tych wydatków.

Leki i suplementy w kosztach utrzymania dziecka

Do kosztów związanych ze zdrowiem dziecka należy zaliczyć również wydatki na leki.

Warto zachować i przedstawić:

• faktury i paragony za zakup leków,
• recepty,
• zalecenia lekarskie,
• dokumentację potwierdzającą konieczność stosowania określonych preparatów.

Suplementy diety

Nieco inaczej może wyglądać kwestia suplementów.

Wydatki na podstawowe preparaty, takie jak witamina D czy tran, zazwyczaj łatwiej uzasadnić. W przypadku szerszej suplementacji warto natomiast dysponować zaleceniami lekarza lub innego specjalisty, które wskazują na potrzebę ich stosowania.

Im wyższe są koszty suplementacji, tym większe znaczenie może mieć wykazanie, że nie są to wydatki wynikające wyłącznie z decyzji rodzica, lecz mają związek z konkretnymi potrzebami zdrowotnymi dziecka.

Koszty psychiatrii dziecięcej i terapii psychologicznej

Szczególnie dokładnie mogą być analizowane przez sąd wydatki związane z leczeniem psychiatrycznym, psychologicznym oraz psychoterapią dziecka.

W przypadku psychiatrii dziecięcej problemem może być ograniczona dostępność świadczeń w ramach NFZ oraz odległe terminy wizyt u specjalistów.

Jednocześnie prywatna wizyta u psychiatry dziecięcego może kosztować kilkaset złotych. W praktyce zdarzają się faktury na 500–600 zł za jedną wizytę.

W takiej sytuacji sąd może zapytać, czy rodzic próbował uzyskać pomoc w ramach publicznej służby zdrowia i czy prywatne wizyty były konieczne również w okresie oczekiwania na termin w placówce publicznej.

Dlatego warto dokumentować podejmowane próby uzyskania świadczeń w ramach NFZ, a także terminy proponowanych wizyt.

Terapia psychologiczna i psychoterapia dziecka

Podobne pytania mogą pojawić się w przypadku kosztów psychologa czy psychoterapeuty.

Sam argument, że dziecko ufa konkretnemu terapeucie i dlatego rodzic nie chce zmieniać specjalisty, nie zawsze musi być wystarczający.

Warto zatem pokazać konkretne efekty prowadzonej terapii.

Może to być między innymi:

• poprawa funkcjonowania dziecka,
• poprawa wyników w nauce,
• lepsze relacje z rówieśnikami,
• poprawa zachowania,
• zmniejszenie nasilenia określonych problemów,
• ograniczenie konieczności stosowania leków lub zmniejszenie ich dawki – jeżeli wynika to z dokumentacji medycznej.

Im bardziej można wykazać, że kontynuowanie terapii u konkretnego specjalisty przynosi dziecku wymierne korzyści, tym łatwiej przedstawić uzasadnienie ponoszenia związanych z nią kosztów.

Leczenie stomatologiczne i ortodontyczne

Do wydatków związanych ze zdrowiem dziecka należą również koszty leczenia dentystycznego i ortodontycznego.

Wydatki te często dotyczą nie tylko bieżącego leczenia, ale również planowanych w przyszłości etapów terapii.

Dlatego, aby wykazać rzeczywiste koszty, warto przedstawić na przykład:

• plan leczenia,
• kosztorys,
• zalecenia lekarza dentysty lub ortodonty,
• informacje dotyczące kolejnych etapów leczenia,
• przewidywane koszty przyszłych zabiegów.

Dzięki temu można przedstawić sądowi nie tylko dotychczas poniesione wydatki, ale również realne potrzeby dziecka związane z dalszym leczeniem.

Jak udokumentować koszty leczenia dziecka?

Generalnie koszty leczenia u specjalistów, leczenia stomatologicznego i ortodontycznego, zakupu leków oraz terapii mogą stanowić istotną część budżetu przeznaczanego na utrzymanie dziecka.

Dlatego warto odpowiednio wcześniej przygotować dokumentację potwierdzającą zarówno wysokość wydatków, jak i ich zasadność.

Mogą to być między innymi:

• faktury,
• paragony,
• recepty,
• zaświadczenia lekarskie,
• zalecenia specjalistów,
• plany leczenia,
• kosztorysy,
• dokumentacja dotycząca terapii,
• informacje o terminach wizyt w ramach NFZ,
• potwierdzenia prób uzyskania świadczeń w publicznej placówce.

Najważniejsze pytanie: „Dlaczego nie na NFZ?”

W przypadku prywatnego leczenia dziecka warto być przygotowanym na pytanie:

„Dlaczego dziecko nie jest leczone w ramach NFZ?”

Odpowiedź powinna wynikać z konkretnych okoliczności dotyczących dziecka, a nie wyłącznie z wygody rodzica.

Może chodzić o długie terminy oczekiwania, brak dostępnego specjalisty, konieczność zachowania ciągłości leczenia, specyficzne potrzeby dziecka albo brak możliwości uzyskania odpowiedniej terapii w ramach publicznej opieki zdrowotnej.

Najważniejsze jest zatem nie tylko ile rodzic wydaje na leczenie dziecka, ale przede wszystkim dlaczego dany wydatek jest potrzebny i uzasadniony.

Odpowiednie udokumentowanie tych okoliczności może mieć istotne znaczenie przy ustalaniu zakresu usprawiedliwionych potrzeb dziecka, a tym samym wysokości alimentów.